1. Elastik Bölge ve Hooke Yasası: Malzemenin atomsal bağlarının esnemesiyle oluşan, yük kalktığında eski haline dönen bölgedir. Gerilme ve gerinim doğru orantılıdır. Elastisite Modülü (E), malzemenin rijitliğini temsil eden doğrunun eğimidir.

2. Akma Mukavemeti (\(\sigma_y\)): Kalıcı (plastik) deformasyonun başladığı kritik gerilme sınırıdır. Bu noktadan sonra atomsal düzlemler birbiri üzerinde kaymaya başlar. Belirgin akma göstermeyen metallerde akma dayanımı, 0.2% offset (öteleme) yöntemiyle belirlenir.

3. Pekleşme (Strain Hardening): Akma sınırını geçen malzemenin plastik deformasyon sırasında dislokasyon yığılmaları nedeniyle mukavemetinin artması bölgesidir. Eğri, malzemenin taşıyabileceği en yüksek gerilme olan Çekme Dayanımı (UTS - \(\sigma_u\)) noktasına kadar tırmanır.

4. Boyun Verme ve Kopma: Çekme dayanımı (\(\sigma_u\)) aşıldıktan sonra kesit kararsızlığı başlar ve numunenin tek bir bölgesinde yerel daralma (boyun verme) oluşur. Gerçek kesit alanı hızla daraldığı için mühendislik gerilmesi düşer ve malzeme kopma gerilmesinde (\(\sigma_f\)) kırılır.

5. Rezilyans Modülü (\(U_r\)): Malzemenin kalıcı şekil değiştirmeden depolayabildiği esnek enerji yoğunluğudur. Doğrusal elastik doğrunun altındaki alanına eşittir.

6. Tokluk Modülü (\(U_t\)): Malzemenin kopana kadar yuttuğu toplam mekanik enerji yoğunluğudur. Eğrinin altında kalan alana eşittir.